U srcu Sokobanje, na impozantnoj steni iznad kanjona reke Moravice, uzdiže se Sokograd – srednjovekovna tvrđava čija prošlost čuva priče o vladarima, bitkama i slavnoj prošlosti Srbije. Kakva je bila uloga Sokograda kroz vekove – od vizantijske tvrđave, preko srpskog srednjovekovnog utvrđenja, do njegovog osvajanja 1413. godine. 
Soko Grad je utvrđenje po kome je Sokobanja dobila ime. Smešteno je na 1.8 km od centra grada i nalazi se na 650 m od izletišta Lepterija. Za ovo utvrđenje nema tačnih pisanih istorijskih podataka kada je on nastao. Predpostavlja se da je zbog blizine carske palate Feliks Romulijana rimskog cara Gaja Galerija poreklom iz ovog kraja i zbog blizine rimskog grada Naisusa i carske palate cara Konstantina – Medijana, ova tvrđava bila vojni punkt kao i smestaj za konvoje iz Evrope i Azije. Po nekima se smatra da je ovaj grad nastao za vreme Justinijana u 
VI veku. Postoje neki istorijski dokumenti da je za vreme Stefana Nemanje, on bio tamnica za bogumile – jeretike. Posle turskog osvajanja Srbije, ovo utvrđenje zauzima turski beg Hamus. Zatim Musa Kesedžija uzima stari grad od njega ali ga tom prilikom i ruši 1413. godine. Sokograd je početkom 15. veka, odnosno 1412. godine, bio opustošen i uništen od strane odmetnika Muse. Postoje podaci da ga već sledeće, 1413. godine drže Turci. Najraniji pomen Sokograda nalazimo u istorijskim izvorima u delu Konstantina Filozofa u 15. veku. Baš onda kada Turci osvajaju tvrđavu. Potom Sokograd 1689. godine osvajaju Austrijanci i Srbi, a onda nakon povlačenja Austrijanaca, ponovo potpada pod Osmanlije.
Sokograd je za spomenik kulture proglašen 1948. godine, a spomenikom kulture od velikog značaja 1979. godine.
